Van Singapore tot Nieuw-Zeeland, van Christchurch tot Dunedin

Onze laatste dag in Singapore bracht ons naar de geschiedens van de stad: in het National Museum,het Raffles Hotel (waar zelfs Poirot logeerde) en in een aantal oudere kerken. Vooral St. Andrews Cathedral (Anglikaans) liet een diepe indruk na. De kerk zelf is tot in de puntjes onderhouden (er was zelfs iemand bezig met de bidbanken af te stoffen), maar de gemeenschap errond is ook springlevend, en vol met initiatieven van alle aard (scholen, autistische kinderen, enz.)

Van Singapore vlogen we dan naar Christchurch, via Sydney, nog eens 15 uren onderweg – met een jetlag om U tegen te zeggen.

Maar goed, toen we aankwamen na nog eens een nacht zonder slaap, mochten we onmiddellijk onze spiksplinternieuwe Toyota Corolla gaan afhalen. En dan zijn we snel ons bed in gedoken.

In Christchurch – een echt Engelse stad – zijn we niet lang gebleven. Onze ontdekkingstocht kon beginnen, en na amper 2 dagen op weg hebben we al een ongelooflijke variÎteit van landschappen gezien. Het begin was nog een beetje vergelijkbaar met Wales en Cornwall, maar toen dook achter een bocht plots Lake Tekapo op, met een kleur van diep turkoois (gletsjermeer). Zoiets schitterends – met het zonlicht erop – is amper te beschrijven.

’s Avonds waren we in Twizel, op een boogscheut van de Plains of Rohan (Lord of the Rings), en die waren het doelwit van onze avondwandeling.

Onze 2^{de dag reden we van Twizel naar Dunedin. Het meest opvallende was het dorre landschap – het moet hier in geen tijden echt geregend hebben – zodat we ons af en toe in Death Valley waanden. Een aangename verrassing was het stadje Oamaru, waar we precies in het Victoriaanse Engeland beland waren. De reisgidsen beloofden ons daar yellow-eyed pinguins, en dus gingen we ijverig op tocht om die te zien, maar de brave dieren waren blijkbaar op hun dagelijkse strooptocht, en zouden pas laat naar huis komen. Maar het schitterende zeelandschap maakte veel goed. Dat was ook het geval met de Moeraki Boulders (reusachtige ronde steenblokken) die plompverloren op het strand liggen.}

We zijn nu in Dunedin aangkomen, een grote universiteisstad, en die gaan we morgen verkennen.